De man met de woeste grijze baard en het vissershoedje zeult steevast een sporttas met zich mee, waaruit hij van alles opdiept: een beduimeld schriftje, een mobiele telefoon en – als de vrouw van de koffiebar net even de andere kant op kijkt – grote plastic flessen cola of fanta. Hij kent de regels van de bibliotheek maar al te goed, bezoekers mogen geen meegebrachte consumpties nuttigen, maar de regels hebben geen grip op hem, hij leeft in een eigen universum, de leeszaal heeft het nakijken.

Vandaag zie ik hem voor het eerst iets bestellen: een kopje koffie. Als deze ongekende luxe eenmaal voor zijn neus staat te dampen, grist hij een bus uit zijn tas, waarmee hij slagroom op zijn drankje spuit. Zodra hij die heeft weggelepeld, spuit hij nieuwe slagroom in zijn kopje. Deze procedure herhaalt zich net zolang tot de koffie koud is en de slagroom vrijwel op. Voor de zekerheid spuit hij de laatste restjes rechtstreeks in zijn mond.

Dit tafereel heb ik dankbaar gebruikt voor het essay ‘Als de flierefluiter rechtspreekt’, dat ik heb mogen publiceren in De Gids, 2016/6. Daarin onderzoek ik hoe maatschappelijke normen op losse schroeven kunnen worden gezet in de literatuur. Mijn metgezel in de leeszaal is mijn lichtend voorbeeld. Hij laat zien hoe weinig er nodig is om onze verwachtingen op de kop te zetten. Juist in dit soort ogenschijnlijk ongecompliceerde observaties schuilt het geheim van de literatuur.

Krijn Peter Hesselink

{ 0 reacties }

Dank je wel, Wim

26 juni 2016

Je moet ook geen boeken bestellen via het internet. Boeken koop je in de boekwinkel. In Van Rossum, Perdu, Athenaeum. Maar er waren redenen. Er zijn altijd redenen. Voor straf deponeerde de postbode ’s Middags zwem ik in de Noordzee van Wim Brands in de centrale brievenbus van mijn trappenhuis, een brievenbus die al zolang [...]

Lees het volledige artikel →

Verdwaald in eigen werk

15 februari 2016

Een tijd terug kreeg ik een email van Michiel, een jeugdvriend die ik in geen twintig jaar heb gezien. Hij schreef: ‘Vorige maand las ik met stijgende verbazing en steeds groter wordende glimlach de recensie van je boek in NRC Handelsblad. Hilarisch hoe de alwetende boekenrecensent zichzelf te kijk zet.’ Criticus Sebastiaan Kort had namelijk [...]

Lees het volledige artikel →

Debutantendagboek: Het laatste oordeel van de redacteur

24 april 2015

‘Het vloeken doen we buiten beeld. Ik zet jullie uit.’ Krijn Peter Hesselink

Lees het volledige artikel →

Een kraanvogel vliegt uit

2 februari 2015

Krijn Peter Hesselink (midden) krijgt instructies van kunstenaar en cliënt Martin Luhulima (rechts) ‘Heb je al gehoord dat Obama opkomt voor de mensenrechten?’ Met op zijn hoofd een leren fietshelm tegen het vallen zit Rob aan de koffie en voert het hoogste woord. ‘Heb je al gehoord dat Mark Rutte afstand heeft genomen van Geert [...]

Lees het volledige artikel →

Een bestseller in wording

27 november 2014

Robert Louis Stevenson was nog volslagen onbekend, toen hij zich vanwege longproblemen gedwongen zag op kosten van zijn ouders naar een Zwitsers kuuroord af te reizen. Hij werkte er aan het boek dat hem wereldberoemd zou maken, Schateiland, maar in de avonduren zoog hij rijmpjes uit zijn duim. Zijn stiefzoon van twaalf had een kleine [...]

Lees het volledige artikel →

Een onbestaanbare bestemming

28 oktober 2014

Ik moest naar de Sterrenberglaan 6 in Huis ter Heide. Toen ik dit adres op Google Maps intypte, kreeg ik wel een stipje op de kaart, maar de straat waar het stipje aan lag kreeg geen naam, hoever ik ook inzoomde. Om de verwarring te vergroten had Google het adres uit eigen beweging veranderd in [...]

Lees het volledige artikel →

Het oog van de storm

14 mei 2014

Aan de wanden hangen tapijten, waar op sommige plekken een stuk uit is geknipt om ruim baan te bieden aan een deur. De gemeenten van Noord-Holland schijnen die tapijten ooit aan de Provinciale Staten cadeau te hebben gedaan. Nu zijn zo’n vijfenzeventig raadsleden bij de provincie op bezoek om zich in te laten lichten over [...]

Lees het volledige artikel →

Echte vrijheid doet nét geen pijn

6 mei 2014

‘Een koe op haar snoet kussen, vlak voor ze wordt geslacht.’ Dat was vrijheid voor Khalid. Toen ik gisteren met het pontje in Amsterdam-Noord aankwam, stond een lange eettafel langs het IJ opgesteld. Zo’n achthonderd mensen zouden die avond aanschuiven om hun zelf meegebrachte quiches, aardappelsalades en mosterdsoepjes met elkaar te delen. Mijn rol was [...]

Lees het volledige artikel →

Een kort bezoek

25 maart 2014

Bij de ingang van het VMBO stonden drie jonge ‘beveiligers’. De conciërge gaf een van hen opdracht me naar de lerarenkamer te begeleiden. Toen we het gegons van de kantine eenmaal achter ons hadden gelaten, vroeg ik hem of hij hier op school zat. Nee, hij liep hier alleen stage. Binnenkort ging hij bij de [...]

Lees het volledige artikel →
Chris van der Blonk