Een bestseller in wording

27 november 2014

Robert Louis Stevenson was nog volslagen onbekend, toen hij zich vanwege longproblemen gedwongen zag op kosten van zijn ouders naar een Zwitsers kuuroord af te reizen. Hij werkte er aan het boek dat hem wereldberoemd zou maken, Schateiland, maar in de avonduren zoog hij rijmpjes uit zijn duim. Zijn stiefzoon van twaalf had een kleine drukpers, wat de knul in staat stelde de rijmpjes van zijn stiefvader in boekvorm uit te brengen en aan de andere hotelgasten te verkopen. De eerste uitgave was met vijftig verkochte exemplaren meteen al het grootste verkoopsucces dat Stevenson ooit had mogen meemaken.

Meer dan honderd jaar later heeft Henning Wagenbreth een van deze rijmpjes nu van waanzinnige illustraties voorzien. Het quasi-onschuldige Sinterklaasrijm waarmee Stevenson in De piraat en de apotheker zijn venijnige wereldvisie ten toon spreidt, heb ik naar het Nederlands mogen vertalen. De roman die mij wereldberoemd moet gaan maken, heeft nog niet eens een fatsoenlijke titel, maar in de avonduren heb ik in ieder geval mijn bijdrage mogen leveren aan dit heerlijke stukje vermaak, dat nooit eerder in het Nederlands is vertaald en waarvan de verkoopcijfers – let op mijn woorden – de vijftig zeker gaan overtreffen!

Krijn Peter Hesselink

{ 0 reacties }

Een onbestaanbare bestemming

28 oktober 2014

Ik moest naar de Sterrenberglaan 6 in Huis ter Heide. Toen ik dit adres op Google Maps intypte, kreeg ik wel een stipje op de kaart, maar de straat waar het stipje aan lag kreeg geen naam, hoever ik ook inzoomde. Om de verwarring te vergroten had Google het adres uit eigen beweging veranderd in [...]

Lees het volledige artikel →

Het oog van de storm

14 mei 2014

Aan de wanden hangen tapijten, waar op sommige plekken een stuk uit is geknipt om ruim baan te bieden aan een deur. De gemeenten van Noord-Holland schijnen die tapijten ooit aan de Provinciale Staten cadeau te hebben gedaan. Nu zijn zo’n vijfenzeventig raadsleden bij de provincie op bezoek om zich in te laten lichten over [...]

Lees het volledige artikel →

Echte vrijheid doet nét geen pijn

6 mei 2014

‘Een koe op haar snoet kussen, vlak voor ze wordt geslacht.’ Dat was vrijheid voor Khalid. Toen ik gisteren met het pontje in Amsterdam-Noord aankwam, stond een lange eettafel langs het IJ opgesteld. Zo’n achthonderd mensen zouden die avond aanschuiven om hun zelf meegebrachte quiches, aardappelsalades en mosterdsoepjes met elkaar te delen. Mijn rol was [...]

Lees het volledige artikel →

Een kort bezoek

25 maart 2014

Bij de ingang van het VMBO stonden drie jonge ‘beveiligers’. De conciërge gaf een van hen opdracht me naar de lerarenkamer te begeleiden. Toen we het gegons van de kantine eenmaal achter ons hadden gelaten, vroeg ik hem of hij hier op school zat. Nee, hij liep hier alleen stage. Binnenkort ging hij bij de [...]

Lees het volledige artikel →

Gereed voor vertrek

18 maart 2014

Poëzie moet je niet alleen stilletjes lezen, maar vooral ook tot klinken brengen. Daarom ben ik met een opnameapparaatje in mijn werkkamer gaan zitten om een gedicht uit mijn nieuwe bundel Als niemand vangt in te spreken. Krijn Peter Hesselink

Lees het volledige artikel →

Het pontje naar Amsterdam-Noord

11 maart 2014

In mijn debuutbundel staat een gedicht dat ik schreef toen mijn grootmoeder met een gebroken heup in een Leids verpleeghuis was komen te wonen. Ze had last van wanen. Toen ik het gedicht aan haar liet lezen, onderbrak ze zichzelf al na een paar woorden en zei: ‘Ja maar dit gaat over mij!’ Nadat ik [...]

Lees het volledige artikel →

Een zijweg naar de onschuldigen

6 februari 2014

‘Ga je ook proza doen?’ vroeg de man bedeesd in de aanloop naar mijn optreden in de bibliotheek van Eerbeek. Hoewel ik af en toe essays publiceer in tijdschriften als Hollands Maandblad en De Gids, is dit een vraag die me zelden tot nooit wordt gesteld. Ik ben een dichter. Men verwacht van mij dat [...]

Lees het volledige artikel →

De bron van alle kwaad

3 februari 2014

Onlangs betichtte Ricco van Nierop me van een langzame, bijna onwerkelijke vadermoord. Ik kan Van Nierop gerust stellen. De laatste keer dat ik mijn vader zag, tijdens de presentatie van mijn dichtbundel Als niemand vangt, liep hij er nog kwiek bij. We waren voor de gelegenheid te gast in de Mezrab. Sahand Sahebdivani (die later [...]

Lees het volledige artikel →

De laatste halte

29 januari 2014

Ik word aangesproken in de tram naar het ziekenhuis. Het is een donkere vrouw in een rok. Ze heeft een flinke dot kroeshaar, waar ze een fleurige doek omheen heeft gewikkeld. Ze zegt: ‘Meneer, gelooft u?’ ‘Eerlijk gezegd niet zo.’ ‘Maar dus wel een beetje?’ ‘Nou…’ ‘Iedereen gelooft in God. Zonder kun je niet ademhalen.’ [...]

Lees het volledige artikel →
Chris van der Blonk