Un maison des oiseaux; Krijn Peter in het Frans

Afgelopen week heb ik mijn Nederlandstalige gedichten voor het eerst aan een niet-Nederlandstalig publiek gepresenteerd tijdens het wereldkampioenschap slam poetry in Bobigny, een voorstad van Parijs. Het was een bevreemdende ervaring. Samen met Shailoh, een Amerikaanse vriendin, had ik mijn gedichten naar het Engels vertaald. De organisatie had die vertaling weer in het Frans laten omzetten. Tijdens mijn Nederlandstalige voordracht werden de Engelse en Franse vertalingen achter mij geprojecteerd, zodat iedereen kon meelezen wat ik zoal stond uit te kramen. Dat wil zeggen, voor zover die vertalingen een beetje adequaat waren…

Want de vertalingen pakten soms raar uit. Zo bevat het gedicht ‘knokploeg’ de volgende regel: ‘O verlos mij van mijn woorden, van dit huis vol van gestoorden, van deze flopvloek.’ Shailoh en ik hadden daarvan gemaakt: ‘Oh save me from my words, from this house of crazy birds, from this curse-verse.’ In het Frans bleek het huis vol van gestoorden vervolgens te zijn omgezet in een ‘maison des oiseaux’. Het bijvoegelijk naamwoord ‘fou’ vond men klaarblijkelijk overtollige ballast. Geen idee hoe mijn publiek geacht werd dit vogelhuis met de rest van het gedicht in verband te brengen…

De uiteindelijke winnaar, Anis Mojgani uit de Verenigde Staten, was vooral enthousiast over de volgende regels uit hetzelfde gedicht: ‘There’s a girl spinning through my room, she puts on my only dream. / So I’ll go naked.’ Hij was enigszins teleurgesteld toen ik hem moest bekennen dat de droom uit deze regels een vondst was mijn vertaalster. In het origineel zeg ik slechts dit: ‘Er tolt een meisje door mijn kamer, ze trekt mijn laatste kleren aan. / Dan ga ik wel naakt.’ Is Shailoh dan toch de betere dichter?

Dergelijke vertaalperikelen hebben me er niet van weerhouden tot de halve finale door te dringen. Daarin ben ik eervol ten onder gegaan. De latere winnaar Anis en de latere nummer twee Randy Jacobs uit Canada hielden mij uit de finale. Ook Thorkil Jacobsen uit Denemarken moest ik voor mij dulden, maar zijn optreden had wat mij betreft eveneens ruimschoots een finaleplaats verdiend, dus ik heb niets om me voor te schamen. Het was een inspirerende week waarin ik allemaal prachtige podiumkunstenaars heb mogen leren kennen. Hoera.

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.