Gastweblog

Titel: over het vinden van het ene woord dat de hele week en deze specifieke vrijdagavond samenvat; en hoe ik sympathie opvatte voor Salman Rushdie toen die zei dat sommige mensen VERDOMME EEN BEETJE MOESTEN KALMEREN; en hoe ik Patti Smith zag terwijl we op het Rushdie-interview wachtten en hoe ik teveel onder de indruk was om hallo te zeggen maar bij nader inzien dacht dat ze dat vast toch niet leuk zou hebben gevonden; en hoe ik probeerde niet chagrijnig te zijn omdat ik na de nodige afwegingen Jenny Owen Youngs en Junot Diaz had gemist (GROTE FOUT) omdat ik op de Scottish Night wilde komen kijken naar Alasdair Gray, die niet kwam opdagen, waardoor ik in plaats daarvan EINDELOOS STOND TE WACHTEN tijdens een optreden van Mike Heron & dochter, die overduidelijk gevraagd waren de leemte te vullen, nadat ik eerder al de helft van John Burnside’s lezing had gemist omdat ik DE VERKEERDE ZAAL was ingegaan en me twintig minuten lang had afgevraagd waarom de mensen van de Scottish Night zo’n IJslands accent hadden; en hoe ik nog net iets meepikte van Michael Bracewell die de etymologie van GLAMOUR bijna helemaal goed overbracht; en hoe ik dankbaar was voor Hugh Cornwell, die ik helemaal niet per se wilde zien, maar wiens muziek mij opvrolijkte, zelfs het LIED OVER NACHTMERRIES, al was hij beter wanneer hij niet praatte; en hoe ik er rekening mee hield dat Krijn Peter vandaag twee columns moet vertalen EN een poëzieoptreden moet voorbereiden en dat we een speelse afspraak hadden dat de laatste column zou bestaan uit HET ULTIEME WOORD dat alles over Crossing Border tot uitdrukking zou brengen en dat identiek zou zijn in ENGELS en NEDERLANDS en dus GEEN VERTALING nodig zou hebben en dat we zo nodig simultaan in beide talen ten gehore zouden kunnen brengen

Festival.

Crista Ermiya (www.myspace.com/anticrista)

Tot zover mijn vertaling van Crista’s laatste column voor The Chronicles, een project voor Crossing Border waarbij twee Engelse en twee Nederlandse auteurs dagelijks een column schreven. Rhian Hepplestone en ik kregen de columns uiterlijk vijf uur ’s middags aangeleverd en moesten de vertalingen de volgende ochtend om tien uur af hebben. Tijdens het avondprogramma werd ik dan ook geacht op mijn hotelkamer aan het werk te zijn. Ik was veelal op het festival te vinden. En heb genoten. Krijn Peter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.