Hoe belangrijk is kwaliteit?

‘Hoe heb je je voet tussen de deur gekregen bij uitgeverij Nieuw Amsterdam,’ vragen mensen mij regelmatig, ‘gewoon door een manuscript in te zenden?’ ‘Nee,’ antwoord ik dan, ‘als mij iets belangwekkends lukt, dan vrijwel altijd omdat ik iemand ken die iemand kent die iemand kent die…’

Ik had twee keer gedichten in het Hollands Maandblad gepubliceerd toen Bastiaan Bommeljé, die als enig redacteur over dit tijdschrift presideert, mij vroeg voor een radio-uitzending van ‘De Avonden’. Na afloop moest er nog wat worden gedronken. ‘En,’ vroeg Bastiaan, terwijl hij een campari-soda naar de lippen bracht, ‘wanneer kunnen we je debuutbundel verwachten?’ Schuchter bekende ik dat ik vooralsnog geen uitgever had. ‘Wat?’ riep hij uit. ‘Ik was er blind van uitgegaan dat je al onderdak zou zijn! Ik ga onmiddellijk voor je aan de slag!’ De volgende dag, negen uur ’s ochtends, kreeg ik een e-mail van Jasper Henderson of ik een keer wilde komen praten over een mogelijke debuutbundel.

‘Maar heb je je gedichten dan tenminste nog volledig op eigen kracht in het Hollands Maandblad gekregen?’ Ook dat niet. Anderhalf jaar geleden was ik door Ingmar Heytze uitgenodigd voor een ‘Science Slam’ waarbij vier podiumdichters het opnamen tegen vier hooggeleerde heren en dames die mochten putten uit de wereldliteratuur. Esther Jansma zat in de jury. Na afloop raakte ik met haar aan de praat. Ze gaf me nuttige feedback op mijn poëzie en was uiteindelijk zo goed om een van mijn gedichten, met een kleine brief van aanbeveling, door te sturen naar Bastiaan.

En aan Ingmar was ik jaren daarvoor voorgesteld door Philomene Dewaide, die destijds in de redactie van literair tijdschrift Lava zat. Ik had die middag een aantal bijzonder prille gedichten voorgedragen en Philomene vroeg de Utrechtse cultuurpaus om een reactie. ‘IJl,’ sprak de beste man terwijl hij met omfloerste blik langs zijn kaak streek. Ik durfde niet te vragen of ik dat als compliment moest opvatten.

En bij Lava was ik weer beland via een jongen met wie ik in de redactie van een studentenblaadje zat. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Gelukkig zijn al die persoonlijke relaties wel degelijk ergens op gebaseerd. Wie sympathie opvat voor een slechte dichter zal hem liever op een biertje trakteren dan hem een stapje verder te helpen in een wereld waar hij het vermoedelijk toch niet goed zal doen.

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.