Hoe arrogant kun je zijn?

Het is allemaal mijn eigen schuld, ik heb het zelf allemaal in gang gezet, ben er van begin tot eind bij geweest, had elk moment stop kunnen roepen, maar toch…

Ik had zelf bedacht dat mijn in september te verschijnen debuutbundel Als geen ander moest gaan heten. Niet omdat ik mijzelf zo weergaloos vind. Heus niet. Het titelgedicht geeft uitdrukking aan het vergeefse verlangen om samen te vallen met een geliefde, om dusdanig met haar te versmelten dat die ander geen ander meer is. Niks geen artistieke arrogantie. Hooguit amoureus utopisme.

En ik had zelf bedacht dat het aardig zou zijn om een tekening van mijzelf op de omslag te zetten. Niet omdat ik mijzelf zo weergaloos vind. Heus niet. De tekening leek me geschikt omdat ik het ben, maar toch ook weer niet, als geen ander. Ze komt uit de poëzieanimatie ‘Spil’ (zie bij de gedichten op deze website). Ik kijk kwaad de camera in. Ik wilde ooit samenvallen met een geliefde, maar voor ik het wist draaide alles om haar en nu wil ik zelf weer de spil in mijn eigen bestaan zijn.

Maar nu zie ik het resultaat. En ik vind het wel stoer, geloof ik. Maar jezus, hoe arrogant kun je zijn? Misschien moet ik in navolging van Ik Jan Cremer al bij de eerste druk ‘onverbiddelijke bestseller’ op de kaft laten zetten. En misschien moet ik een stropdas met het nummer 1 gaan dragen tijdens optredens, zoals Ronald Koeman en zijn Ajax-spelers op persconferenties deden in het rampzalige seizoen 2004-2005. Ik ben benieuwd of ik er mee weg kom…


Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.