De hens d’r in!

Het leven is onomkeerbaar. Elke seconde die voorbijgaat, staat onherroepelijk vast. En elke seconde die je niet voorbij wilt laten gaan, gaat toch voorbij. Ik weet nog goed hoe onstuitbaar ik de tijd voelde verglijden toen ik in de coulissen van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag wachtte tot ik op moest. Ik kon niet meer terug. Voor ik het wist hadden mijn benen mij het podium op gedragen en stond ik het publiek van Crossing Border uit te leggen dat ik eigenlijk een knokploeg was.

Bij het publiceren van een bundel betoont de tijd zich beduidend stroperiger maar uiteindelijk even onvermurwbaar. Het oudste gedicht uit mijn aanstaande debuut, ‘De ballade van de piepende man’, zal zo’n drie jaar oud zijn inmiddels. Ik ben nu ruim een jaar met Jasper in gesprek. Het contract werd afgelopen oktober getekend. De inhoud van de bundel is een paar weken geleden vast komen te staan. En een paar dagen terug ploften dan de eerste proefdrukken in een eenvoudige gele enveloppe op mijn deurmat.

Doodeng. Ik kan nog wat laatste wijzigingen doorvoeren, hier een punt erbij, daar een komma eraf, en dan gaat het naar de drukker. Ik twijfel eigenlijk nauwelijks nog ergens aan, vond de gedichten er mooi bij staan, was blij verrast dat het prozagedicht waar de bundel mee opent op een enkele bladzij bleek te passen, maar je zult zien dat de twijfels mij alsnog van alle kanten komen bestormen zodra er geen weg meer terug is. Christiaan Mooiweer merkte op dat ik er altijd nog voor kan kiezen de hele oplage af te fikken. De hens d’r in! Een geruststellende gedachte.

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.