L’invitation au voyage

Ik raakte gisteren steeds verder los gekoppeld. Ik was met Sara naar het Over het IJ Festival. De batterij van mijn mobiele telefoon was op. We waren twee minuten te laat voor de voorstelling Wild Boys van Willemijn Zevenhuizen (met wie ik van mijn dertiende tot mijn negentiende op toneel heb gezeten). Na een paar biertjes was ik niet alleen over mijn teleurstelling heen maar ook minder dan ooit geneigd mij iets aan de rest van de wereld gelegen te laten liggen. Samen met Sara zocht ik de eenzaamheid van een avondwandeling. Het NDSM-terrein lag er schitterend bij. Kabbelende golven, roestige boten, een verlaten hijskraan. Ik rekte mijn staat van ontkoppeling nog wat verder op door bij Sara te blijven slapen.

Toen ik mijn mobieltje vanmiddag eindelijk dan toch bij mij thuis aan het infuus kon leggen, bleek de buitenwereld mij niet te zijn vergeten. Ik had een voicemailbericht: ‘Hoi Krijn Peter, met Marije Braat van Uitgeverij Nieuw Amsterdam, je bundel is vandaag binnengekomen, we hebben er alleen nog niet zo heel veel gekregen, dus…’ Maar ik luisterde al niet meer. Ik nam een haastige douche (dat was er in de gauwigheid nog niet van gekomen) en sprong op de fiets.

Bij Nieuw Amsterdam werd ik verwelkomd door Marnix van de receptie en Maartje van de internettelevisie. Marije kwam met een stapel bundels naar beneden lopen. Ze zagen er precies zo uit als mij was voorgespiegeld. Ik wist al precies wat er in stond. Maar toch. Zoals Marnix het verwoordde: ‘Het is het verschil tussen reisfolders doorbladeren en echt op reis gaan.’ Volgens Marije komt de bundel later deze week in de boekhandel te liggen. Dan kunnen jullie mee.

‘Lá, tout n’est qu’ordre et beauté,
Luxe, calme, et volupté.’
– Charles Baudelaire

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.