Blijmoedige fobieën

Ik zag me vrijdag voor het eerst in de winkel liggen bij boekhandel Martyrium aan de Van Baerlestraat. In de Linnaeus Boekhandel, bij mij om de hoek, had ik even tevoren niet durven kijken uit angst te worden teleurgesteld. Ik had verwacht dat ik blij verrast zou zijn als ik me zou zien liggen, maar in plaats daarvan sloeg de schrik me om het hart. Ik lag uitgestald naast collega-debutant Annemieke Gerrist en boven fondsgenoot Jasper Mikkers. Mensen konden me zomaar oppakken, doorbladeren en weer wegleggen. Of aanschaffen. Gelukkig had ik een goede reden mij haastig uit de voeten te maken. Ik werd verwacht bij mijn uitgeverij.

Nieuw Amsterdam is hopeloos multimediaal en bij de tijd. Dus moeten er over al haar auteurs internetfilmpjes komen. Aangezien ik deze zomer met mijn dichtbundel Als geen ander optredens geef in Groningen, Amsterdam, Eindhoven, Deventer en niet te vergeten op Lowlands, hadden ze bedacht dat het leuk zou zijn als ik zelf met een camera in de weer ging om een videolog bij te houden. Maar dan moesten ze me wel eerst over mijn apparatenfobie zien heen te helpen.

Toen ik aankwam, waren Maartje en Phil adresstickers aan het plakken voor een mailing van Koud Bloed, het ‘true crime magazine’ van Nieuw Amsterdam. Maartje had een afgeragde plastic tas van de C1000 bij zich. Daar bleek een digitale camera in te zitten. In alle rust legden Phil en Maartje me uit hoe het ding werkte: verdomd simpel, althans in theorie. Woensdag ga ik naar Groningen voor Dichters in de Prinsentuin. We hebben afgesproken dat ik vrijdag met Phil een eerste filmpje in elkaar draai. Dat kan dan gelijk op mijn site, inshallah.

Toen we klaar waren, vertelde ik Maartje over mijn angstige ervaring in het Martyrium. Ze dacht dat het misschien een soort sociale fobie was. Het ging wel over. Als ik me er maar vaak genoeg aan blootstelde. Thuisgekomen besloot ik een therapeutisch bezoekje aan de Linnaeus Boekhandel te brengen. Een van de verkoopsters leek me te herkennen. Maar misschien verbeeldde ik me dat maar. Ook hier was ik keurig uitgestald. Ik durfde me nauwelijks aan te staren. Kocht uit verlegenheid maar een ander boek. Alsof ik een excuus nodig had om daar te zijn.

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.