‘Net of Marsman op aarde is teruggekeerd, als speels podiumbeest’

Een half jaar geleden beschreef ik op dit weblog hoe ik tijdens de presentatie van de bloemlezing Poëzie in het park op een recensent stuitte:

Na mijn bijdrage te hebben bestudeerd – ‘niets mis mee,’ zo luidde het oordeel – vroeg hij of dit nou ‘slam poetry’ was. Ik stamelde dat ik nooit zo iets als ‘slam poetry’ had geschreven. Hij trok sceptisch een wenkbrauw op en knoopte haastig een gesprek aan met iemand anders. Ik kon me wel voor de kop slaan. Ik had moeten zeggen dat ‘slam poetry’ geen literair genre is maar een presentatievorm. Ik had moeten zeggen dat succesvolle ‘poetry-slammers’ juist níet op elkaar lijken. Desnoods had ik moeten zeggen dat de aarde rond is en twee plus twee drie. Alles beter dan wat ik daadwerkelijk had gezegd. Nu denkt hij dat ik mijn afkomst verloochen. Dat ik mij schaam voor al die rumoerige kroegjes waar ik met zoveel plezier heb opgetreden. Ik heb het onherroepelijk bij hem verpest. Hij zal nooit meer een fatsoenlijke recensie aan mij willen wijden.

In de Vrij Nederland van deze week heeft de man in kwestie, Rob Schouten, nu een recensie aan mij gewijd. Hij stelt dat ik eind 2006 het Nederlands kampioenschap slam poetry won ‘omdat zijn gedichten meer op poëzie leken dan op cabaret, zoals bij de meeste anderen het geval was.’ Mijn debuutbundel, Als geen ander, heeft hem in die indruk bevestigd: ‘Het zijn gedichten, niets in ze schreeuwt om uitgesproken of voorgedragen te worden.’ En wat voor gedichten? ‘Geen moeilijk gedoe, dit is poëzie om van te genieten,’ schrijft hij, om later te concluderen: ‘Het is poëzie van het voortvluchtige, van het identiteitsloze. Het feit dat dit wezenlijk ongrijpbare geheim zonder dikdoenerij of mystificaties wordt opgevoerd, bevalt me wel. Hesselink geeft als het ware een optimistische draai aan veel menselijk mysterie.’ Resteert wat mij betreft nog slechts de vraag: welk geheim, welk mysterie? Wat weet ik dat deze professionele lezer niet weet?

Ongehoord zo vrolijk als je van zo’n bespreking wordt. Om het te vieren heb ik me maar op de cd Hoofdkaas van De Kift getrakteerd.

Marsman II

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.