Stil alarm

Afgelopen november verraste mijn redacteur mij met de suggestie dat er in het najaar van 2009 wel weer een nieuwe bundel van mij in de winkel mocht liggen. Ik had Jasper een stuk of twaalf gedichten gestuurd. Sommige vond hij veelbelovend, andere vond hij een beetje herhalingsoefeningen van mijn vorige bundel, Als geen ander. Het goede nieuws was dat de gedichten waar hij de meeste fiducie in had, heel aardig overeenkwamen met de gedichten waar ik zelf het meeste in zag. Het slechte nieuws was dat ik een acute paniek voelde opkomen bij de gedachte zo snel alweer een hele bundel te moeten ophoesten. Maar enthousiaste uitgevers zijn iets om zuinig op te zijn, dus ik begon niet gelijk te protesteren, sprak af dat ik eind januari nieuw materiaal zou aanleveren, zodat we in februari konden bekijken of het najaar inderdaad haalbaar was.

Eind januari stuurde ik hem drieëndertig gedichten, een eerste aanzet tot een bundel die Stil alarm moet gaan heten. Op de fiets naar het kantoor van Nieuw Amsterdam merkte ik dat ik vol negatieve gevoelens zat. Mijn nieuwe gedichten kwamen mij voor als ongeleide projectielen. Ze zaten vol goede bedoelingen, maar het was pure mazzel als ze onverhoopt eens doel troffen. Jasper bleek mijn zorgen te begrijpen, maar was vol vertrouwen. Sommige van de nieuwe gedichten vond hij zo goed dat hij met terugwerkende kracht zijn enthousiasme wat was verloren voor gedichten waar hij de vorige keer nog pal achter had gestaan. De contracten waren gereed. Ik had ze ter plekke kunnen tekenen, als ze niet in de directiekamer hadden gelegen, waar op dat moment een vergadering bezig was.

Afgelopen week ontving ik de contracten over de post. Ik heb mij verbonden om uiterlijk 1 november 2009 de volledig persklare kopij van Stil alarm in handen van mijn uitgever te stellen. De verschijningsdatum lijkt dus stilzwijgend naar begin 2010 te zijn doorgeschoven. Dat heeft wel iets geruststellend. Al weet je het nooit. Als geen ander zou oorspronkelijk pas in september 2008 uitkomen, maar de publicatie daarvan is uiteindelijk twee maanden vervroegd in verband met optredens in Groningen, Deventer en op Lowlands.

Om een en ander te vieren werd ik prompt een beetje ziek. Ik loop nu al een week rond met een hoofd vol snot. Maar van binnen dans ik.

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.