Lof der werkloosheid

Ik word een beetje recalcitrant van alle paniek rond de kredietcrisis, merk ik. Eerder vandaag was ik te gast bij het EO-programma Dit is de dag op Radio 1. Staatssecretaris Jetta Klijnsma vertelde over haar strijd tegen de werkloosheid. Ze had haar tandem in Den Haag laten staan en zei een groot liefhebber te zijn van ouder worden. Voormalig Greenpeace-schipper Albert Kuiken beschreef op droge toon zijn heldhaftige strijd voor de natuur. Misdaadverslaggever Paul Vugts legde uit waarom het soms nergens voor nodig is om je gelijk naar de plaats van een delict te haasten. Na een uurtje te hebben toegehoord droeg ik daarop het volgende, geïmproviseerde gedicht voor:

Lof der werkloosheid

We werken aan een wereld die al mooi is.
We bloeden, zweten, tranen erop los.
En werkt er iemand niet, dan moet er iemand
gaan werken om hem aan het werk te krijgen.

Je hoeft niet steeds gelijk weer op de tandem
te springen als er iemand is gestorven.
Blijf rustig zitten waar je zit, geniet
van hoe je zelf gestaag je einde nadert.

Wie niet werkt, legt slechts holtes in de golven
en drijft af in een zee van ledigheid.
Kom je zo tussen zeehond en harpoen
te liggen, tussen drijfhout en misdrijf?

Krijn Peter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.