Verzoening

‘Wat maak je me nou?’ Zo begroette mijn redacteur mij toen ik donderdag bij hem langs ging om over mijn bundel in wording te spreken. Waar Jasper verwacht had dat ik hem een bijgeschaafde versie zou voorschotelen van het manuscript dat ik hem eind januari had toegestuurd, daar had ik hem geconfronteerd met een bundel die voor bijna de helft uit nieuw werk bestond. Ik moest denken aan mijn scriptiebegeleider, jaren geleden, die bevreemd had aangezien hoe ik mijn afstudeerscriptie tot twee keer toe radicaal omgooide nadat ze een eerdere versie – met de nodige kanttekeningen – als uitstekend had beoordeeld. We hebben afgesproken dat ik eind juni met een semi-definitieve versie kom. En Jasper heeft me plechtig laten beloven dat ik niet opnieuw alles overhoop gooi. Ik doe mijn best.

Vrijdag gaf ik een optreden in Felix Meritis voor de Nacht van de Filosofie, die dit jaar in het teken stond van ‘de verzoening’. Ik droeg onder meer een gedicht voor getiteld ‘Een druilerige dinsdag in september’. Ik was van plan geweest het aan te kondigen als een gedicht waarin ik mij verzoende met mijn geliefde en gehate Amsterdam, maar Jasper had mij een prachtig alternatief in de schoot geworpen: ‘Mijn redacteur vindt het volgende gedicht niet goed genoeg voor mijn komende bundel. Ik heb mij daar nog niet mee verzoend.’ Het publiek beloonde mij met een bemoedigend applaus.

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.