Het lijf weet het beter

Het duurt even voor het tot me doordringt dat ik geen idee heb waar mijn fiets staat. Ik heb zitten werken in de Koffiesalon aan de Utrechtsestraat en nu wil ik weer naar huis. Er zoemen talloze gedachten door mijn hoofd. Ik heb nog maar een paar dagen om te twijfelen over de interpunctie in het gedicht ‘Rondgang’; dan gaat mijn nieuwe bundel naar de drukker. Ik heb Sahand Sahebdivani en consorten nu wel zo gek gekregen om een muzikaal programma te verzorgen op mijn bundelpresentatie begin oktober, maar wie wil ik daar eigenlijk allemaal voor uitnodigen? En welke liedjes ga ik zelf spelen op de Uitmarkt dit weekend? Mijn gedachten zijn net aangeland bij het boek van Breyten Breytenbach dat ik momenteel aan het vertalen ben, als het tot mij doordringt dat ik linea recta op mijn fiets af aan het lopen ben. Ik herinner mij niet te hebben bedacht waar die stond. Ik herinner mij niet te hebben besloten hier te gaan kijken. Ik herinner mij niet mij in beweging te hebben gezet. Mijn hoofd is overal en nergens. Gelukkig slaat mijn lijf zich er in zijn eentje ook wel doorheen.

Krijn Peter Hesselink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.