De aanhouder wint

Er waren twee mensen in de zaal toen ik binnenkwam. Een bejaarde dame zat in haar rolstoel uit het raam te staren. Een vrouw van middelbare leeftijd, kort kapsel, vrolijke ogen, lag in haar ziekbed een boek te lezen. Enthousiast moedigde ze me aan om met mijn gitaar bij hen te komen zitten. Eerst speelde ik een lied voor hen. Toen legde ik uit waarvoor ik kwam.

In het kader van het project Beter van kunst breng ik elke dinsdag een bezoek aan de orthopedische verpleegafdeling van het HagaZiekenhuis aan de Sportlaan in Den Haag. Ik praat met patiënten, maak wat muziek en kijk of ze het leuk vinden ook zelf iets te doen, een gedicht schrijven, een kort verhaal, een lied. Veel mensen liggen daar maar en vinden het een verademing even iets creatiefs te kunnen doen, iets waar ze zelf de regie over voeren.

Van de bejaarde dame kon ik slecht inschatten hoeveel ze nu precies meekreeg van het gebeuren, al leek ze de muziek werkelijk te waarderen. De andere vrouw, die zich als Beppie voorstelde, veerde echter meteen op in haar bed. Ze wilde wel een lied maken voor haar man. Ze waren nog maar een paar maanden getrouwd en in de korte tijd dat ze elkaar nu kenden, had hij al veel voor haar betekend. Geestdriftig begon ze te schrijven, terwijl een verpleegster de bejaarde dame stilletjes de zaal uit reed. Ik zwaaide nog, maar de dame was me alweer vergeten.

Dit is nu twee weken geleden, maar ik weet nog precies hoe we daar zaten. Hoe we akkoorden en een melodie bij Beppies woorden zochten. Hoe we er nog een energiek refrein bij verzonnen. Hoe we na één keer te hebben geoefend een improvisorische opname maakten. Hoe ik pas bedacht hoe ik de akkoorden eigenlijk had moeten spelen toen we de opname terugluisterden. Hoe net op dat moment Beppies man binnen kwam lopen. Uiteraard kreeg hij onmiddellijk een koptelefoon op. ‘Peter, schat,’ hoorde hij de vrouw zeggen die hem zwijgend en met twinkelende ogen aan lag te kijken, ‘dit lied is geheel voor jou…’

Nu is Beppie uit het ziekenhuis ontslagen en stuurt ze me een email om te vertellen dat een vriendin een videoclip bij haar lied heeft gemaakt en op Youtube heeft gezet. Eens te meer besef ik dat het er niet toe doet dat mijn gitaarspel soms hapert, of dat de microfoon Beppies stem minder goed heeft opgevangen dan de mijne. Soms kan muziek heel simpel zijn.

Krijn Peter Hesselink

2 thoughts on “De aanhouder wint”

  1. hoi hoi,

    hier de dame die de clip erbij gemaakt heeft, ik heb dit heel graag gedaan voor Beppie en Peter!!! En zoals al gezegd: Muziek leeft en moet leven!!!!

    muzikale groet,

    Sadijah

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *