Het oog van de storm

14 mei 2014

Aan de wanden hangen tapijten, waar op sommige plekken een stuk uit is geknipt om ruim baan te bieden aan een deur. De gemeenten van Noord-Holland schijnen die tapijten ooit aan de Provinciale Staten cadeau te hebben gedaan. Nu zijn zo’n vijfenzeventig raadsleden bij de provincie op bezoek om zich in te laten lichten over de jeugdzorg. Samen met tekenares Edith Kuyvenhoven ben ik uitgenodigd om in woord en beeld te reageren op alle beleidstaal die voorbij komt vliegen.

Gaandeweg begin ik me steeds meer met de raadsleden te vereenzelvigen. Er komt zoveel op hen af dat het me begint te duizelen. Ik moet mijn hoofd echter helder houden, want na een uur of twee wordt er een gedicht van me verwacht. Graag had ik er een verwijzing naar die opgeknipte tapijten in verwerkt, maar helaas, de poëzie laat zich niet dwingen. In plaats daarvan vergezel ik de raadsleden in een zoektocht naar ‘Het oog van de storm’:

We tollen rond in een beleidscycloon
waardoor we zelden bang hoeven te zijn
dat we met beide benen op de grond komen te staan

ergens in de diepte spelen kinderen
die in de wind soms wat gefluister horen
wanneer we een amendement indienen

pas als we bij een crisis eens neerstorten
herkennen we de eigen poldergrond
waarin we allemaal geworteld zijn

de schaduw die een zaadje ooit zal werpen
valt samen met het uitzicht van de boom
die wij al zijn, dus betast je eigen bast

totdat je op de kieren van een deur stuit
klop aan en ga naar binnen waar het kind
dat jij ooit was nu spelend zit te wachten

op het beleid dat jij voor hem bekokstooft

Krijn Peter Hesselink

Laat hier een reactie achter.

Vorig stuk:

Volgend stuk:

Chris van der Blonk