Een onbestaanbare bestemming

28 oktober 2014

Ik moest naar de Sterrenberglaan 6 in Huis ter Heide. Toen ik dit adres op Google Maps intypte, kreeg ik wel een stipje op de kaart, maar de straat waar het stipje aan lag kreeg geen naam, hoever ik ook inzoomde. Om de verwarring te vergroten had Google het adres uit eigen beweging veranderd in Sterrenberglaan 6, Soesterberg. In het nabij gelegen Soesterberg ontdekte ik geen Sterrenberglaan, maar wel een Sterrenbergweg. Ik kon niet anders dan concluderen dat mijn bestemming in Google’s digitale universum maar half bestond en in brokjes over de omgeving was uitgestrooid.

Na een lange busreis en een korte wandeling kwam ik aan op de plaats van het stipje. Mij was verteld dat Abrona hier een instelling voor geestelijk gehandicapten had uitgebouwd tot een complete nieuwbouwwijk. De zwakbegaafde cliënten van Abrona zouden er zij aan zij met ‘normale’ mensen wonen. Omdat ik wat vroeg was voor mijn afspraak, nam ik de tijd om eerst nog even wat rond te neuzen. Achter het hoofdgebouw ontdekte ik het Orionplein. Tussen twee keurig aangeharkte gazons stond een muziekkoepel vergeefs te wachten op een fanfare. Verderop volgde de Planetenlaan, die er onwerkelijk netjes bij lag, geflankeerd door doorzonwoningen zoals de God der Nederlanden die ooit bedoeld moet hebben. Bij elke voorbijganger die mijn pad kruiste, vroeg ik me onwillekeurig af: zou het een cliënt zijn, een begeleider of toch gewoon een buurtgenoot? Zeker wist ik het nooit.

Toen ik me even later bij de receptie meldde, liep een van de mensen met wie ik had afgesproken net voorbij. Dat kwam mooi uit. Probleem was alleen dat hij ten stelligste ontkende een afspraak te hebben met wie dan ook. Ik legde uit dat mij gevraagd was een gedicht te schrijven voor Abrona. Vandaag was ik hier om kennis te maken met mijn beoogde contactpersonen. ‘Ja, dat kan kloppen,’ reageerde de ander zonder een spier te vertrekken. ‘Je hebt geen afspraak met mij. Je hebt een afspraak met Erik, maar ik zit er wel bij.’ Daarna nam hij me mee naar Eriks kantoor. Ik had mijn bestemming toch nog gevonden.

Krijn Peter Hesselink

Laat hier een reactie achter.

Vorig stuk:

Volgend stuk:

Chris van der Blonk