Dank je wel, Wim

26 juni 2016

Je moet ook geen boeken bestellen via het internet. Boeken koop je in de boekwinkel. In Van Rossum, Perdu, Athenaeum. Maar er waren redenen. Er zijn altijd redenen. Voor straf deponeerde de postbode ’s Middags zwem ik in de Noordzee van Wim Brands in de centrale brievenbus van mijn trappenhuis, een brievenbus die al zolang ik hier woon in onbruik is en eigenlijk afgeplakt hoort te zijn.

En ik maar wachten. En mailtjes schrijven waarin ik me beklaagde over het uitblijven van mijn bestelling. En mailtjes terugkrijgen waarin me werd verzekerd dat die wel degelijk was afgeleverd.

Ik had de hoop al bijna opgegeven dat ik Wim Brands’ laatste dichtbundel ooit nog in handen zou krijgen, toen er vanochtend werd aangeklopt. Het was de kleinzoon van de buurvrouw. Uit nieuwsgierigheid had hij de centrale brievenbus opengetrokken en er mijn pakketje in aangetroffen. Het was helemaal verfomfaaid. De postbode had behoorlijk moeten proppen om het in de brievenbus te krijgen (die niet voor niets in onbruik is). De bundel zelf was evenmin ongehavend gebleven. Mij is hij hierdoor alleen maar liever. Zoals hij nu in mijn boekenkast staat, heeft hij iets weg van het ballonkaartje dat de dichter ooit vond in een weiland van zijn grootvader: ‘Ik herinner me de uitgelopen letters,/ het moeilijk leesbare schrift// maar vooral de glimlach op mijn gezicht/ die niemand zag.’

Krijn Peter Hesselink

{ 2 reacties… read them below or add one }

Else maart 3, 2017 om 12:48

Ik moest even kijken en ik moest even lezen. Ik fiets straks met een pakje voor je naar het dorp, ik mag hopen dat het niet in een sorteermachine vermorzeld of simpelweg zoek raakt. 1 troost, het komt niet in de brievenbus – even een lekkere wandeling en het zelf bij het ophaalpunt ophalen.

Krijn Peter Hesselink maart 10, 2017 om 10:03

Ha ha, je hebt me betrapt, Else. Ik bestel inderdaad nog weleens boeken via het internet. Vrijwel altijd tweedehandsjes. De biografie van Freud is overigens goed aangekomen hier. Na een zonnige wandeling en een babbeltje met de plaatselijke wijn- en kaasboer wiens winkel als ophaalpunt fungeerde, kon ik hem mee naar huis nemen. Dank!

Laat hier een reactie achter.

Vorig stuk:

Volgend stuk:

Chris van der Blonk