Als niemand vangt

In deze dichtbundel onderzoek ik wat er gebeurt als je op jezelf teruggeworpen wordt. Nu eens ben ik het kind dat de regels van het spel nog niet begrijpt. Dan weer de volwassene die de verlokkingen en kwellingen van de liefde verkent. Hieronder een greep uit de recensies. Het boek bestel je hier.

‘Heldere, spreektalige regels […] Hesselink geeft de wereld makkelijk een lichte draai, en laat daarbij meer dan voorheen een ondertoon van verwarring en vervreemding toe’
– Janita Monna in Trouw, 15 maart 2014
(Lees de volledige recensie hier.)

‘En zo wordt deze poëzie een hilarische troost, een manier om je bewustzijn zich aan de eigen haren uit het moeras te laten trekken, een vechten tegen windmolens, en nog winnen ook…’
– Levity Peters in Meander Magazine, 18 februari 2014
(Lees de volledige recensie hier.)

‘Deze poëzie is rijk aan originele beelden en heeft een fraai ritme en een vaak ondeugende frappe.’
– Els van Geene voor NBD|Biblion

‘Hesselink heeft de kunst goed onder de knie om met behulp van krachtige, originele observaties die je bezig houden emotionele, persoonsgebonden gedichten te schrijven.’
– Ruben Hofma in Liter, 26 juni 2014
(Lees de volledige recensie hier.)

‘Het is alsof in deze poëzie steeds een onbekende toonsoort klinkt, unheimisch, zoekend naar een staat van evenwicht die ze nooit bereikt’
– Roel Weerheijm in de Poëziekrant, januari 2015
Lees bladzijde een van de recensie hier.
Lees bladzijde twee hier.

‘De absurditeit schuilt in elke hoek – je moet alleen durven kijken.’
– Claudia Zeller in Absint, mei 2014
(Lees de volledige recensie hier.)

‘Invoelbaar en speels. Associatief, maar waar nodig to the point.’
– Ricco van Nierop in De Recensent, 28 januari 2014
(Lees de volledige recensie hier.)