Essays

De betekenis van Luceberts gedicht wordt alleen maar rijker als we onder ogen zien hoe zijn Nazi-verleden erin doorklinkt. In 2018 hield ik hierover een betoog voor Terras: ‘Luceberts schitterende poëzie verdient het dat we ons serieus op dit soort vragen storten. Terecht schreef Han van der Vegt eerder dit jaar in Terras: “De huiver waarmee we zijn werk nu benaderen kan ons een scherpere, bredere blik erop bieden, en een beter begrip.” Maar voor dat betere begrip moeten we wel aan het werk.’ Het volledige verhaal lees je hier.

Toen de dementie zich langzaam maar zeker meester maakte van mijn geliefde grootmoeder, wist ik niet wat ik moest. In het Taoïsme vond ik een begin van een antwoord. Voor Hollands Maandblad  beschreef ik mijn ervaringen: ‘Wanneer ik mijn grootmoeder opzoek in haar verpleeghuis aan de duinen, is ze blij me te zien. Steevast veert ze op in haar rolstoel en roept: “Ah, een vertrouwd gezicht!” Het is jaren geleden dat ze me voor het laatst bij mijn naam heeft aangesproken. Toch voel ik me nog steeds herkend.’ Het volledige verhaal, eerder gepubliceerd in Hollands Maandblad 2011/10, lees je hier.

Ook voor de vroege poëzie van Lucebert is het Taoïsme van grote betekenis. Voor De Gids bracht ik die in kaart: ‘De kracht waar Lucebert zich door wenst te laten leiden is in veel opzichten een destructieve kracht. Radicale authenticiteit komt tegen een prijs.’ Het volledige verhaal, eerder gepubliceerd in De Gids 2011/5, lees je hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.