Mijn ziel verkocht aan de liefde

Een leven zonder poëzie, je moet er niet aan denken. Dat inzicht is klaarblijkelijk ook bij Connexxion begonnen te dagen. Nadat ze eerder op bescheiden schaal het Nederlands kampioenschap slam poetry hadden gesponsord, benaderden ze mij nu met de vraag of ik op Valentijnsdag gedichten in de bus wilde voordragen. En als ik een speciaal gedicht voor de gelegenheid had, zou het helemaal mooi zijn. Dat had ik niet, maar dat zou niet lang meer duren. Een kleine brainwave later had ik een juweel van een gelegenheidsgedicht op de laptop staan. Het heette ‘intieme connectie’, het ging over liefde op het eerste gezicht, ‘ik op de fiets, jij in de bus,’ zo begon het. Op dat moment kwam mijn broertje binnenvallen. Vol trots vertelde ik hem over mijn nieuwste betaalde klus. De walging spatte van zijn gezicht. ‘Jij hoer,’ zei hij, terwijl hij zich op de bank liet vallen en ik aanstalten maakte mijn kakelverse liefdesgedicht ten gehore te brengen.

Tot zijn spijt moest hij erkennen dat het helemaal niet slecht was.

Uiteindelijk zouden op Valentijnsdag, om zeven uur ’s ochtends god betere het, twintig dichters verspreid over heel Nederland op de bus stappen, bewapend met poëzieansichtkaarten. Ik was in Almere besteld en mijn ‘intieme connectie’ stond op een van de ansichtkaarten, naast gedichten van Willem Thies, Gijs ter Haar, Sander Koolwijk, Merijn Schipper, David Boelee en Sieger MG. Ik werd er opgewacht door een kleine cameraploeg van RTV Flevoland en Simon Mulder, een eveneens Amsterdamse dichter die met gedragen stem rijmende verzen declameerde.

En het was werkelijk prachtig. Valentijnsdag doet wonderen. Geen enkele negatieve reactie, slechts twee, misschien drie matte bussen (waar we ons dan beperkten tot één, hooguit twee gedichten) en maar al te vaak werkelijk blije mensen met glinsterende ogen en één keer een passagier die zelf met een gedicht kwam waardoor een heuse battle ontstond. De volgende dag kreeg ik via mijn website de volgende boodschap binnen: ‘Geweldig! Dank jullie wel voor het voordragen van gedichten op een mooie Valentijnsdag in Almere, in de bus. Een moment wat ik me lang zal herinneren, en mij de hele dag heeft laten glimlachen…’

Krijn Peter Hesselink

Nominatiefrutratie

Terwijl de laatste genomineerde voor de VSB-poëzieprijs zich hortend en stotend een weg baande door een gedicht over kobaltblauwe kleurvlakken, kon ik alleen maar denken: verdomme, waarom hebben ze Eva Gerlach niet genomineerd? Ik weet ook wel dat smaken verschillen en dat iedere verongelijkte enthousiasteling zijn eigen favoriet heeft, Dixhoorn, Starik, wie al niet, maar … “Nominatiefrutratie” verder lezen

Spitsroeden lopen met metaforen

‘Spitsroeden lopen, kent u die uitdrukking?’ ‘Ja hoor,’ zou ik zonder blikken of blozen hebben gezegd, als iemand mij die vraag een week of twee geleden had gesteld. Maar als diegene naar de preciese betekenis had doorgevraagd, dan zou ik het antwoord schuldig zijn gebleven. Als lezer ben ik de uitdrukking al duizenden malen tegengekomen … “Spitsroeden lopen met metaforen” verder lezen

Jeugdzonden in Perdu, broedertwist in Amersfoort

‘Waarom was je god zo diep in je gedachten,’ vroeg Lucebert eens in een gedicht aan Willem Kloos, ‘en waarom liep hij niet gewoon op straat?’ Natuurlijk is het relevant welke bezwaren Lucebert had tegen Kloos. Maar het is minstens zo veelzeggend dat hij überhaupt de moeite nam hem aan te vallen. Als Kloos geen … “Jeugdzonden in Perdu, broedertwist in Amersfoort” verder lezen