Hel en verdoemenis

‘Geloof jij dat ik eeuwig zal branden in de hel?’ Mijn gespreksgenoot reageerde niet gelijk. Het was in mijn studietijd en de jongen, laten we hem Frans noemen, had mijn gezelschap opgezocht. Omdat hij niet onsympathiek was, trok ik een tijd lang met hem op. Er was echter één probleem. Hij was een streng gereformeerd Christen, zo één die rustig gelooft dat er in de eerste jaren na de schepping reuzen op aarde hebben rondgelopen omdat dat nu eenmaal vermeld staat in Genesis 6:4.

‘Dat weet God alleen,’ antwoordde hij tenslotte met neergeslagen ogen op mijn vraag.

‘Ja maar wat dénk je,’ hield ik aan. ‘Hoe schat jíj mijn kansen om tot de hel te worden veroordeeld als ik niet alsnog het licht zie?’

Met treurige ogen keek hij even naar me op en wendde zich toen af.

Het was zonneklaar. Hij vond me oprecht een goede jongen. Anders had hij geen contact met me gezocht. Maar hij geloofde al even oprecht dat God mij zo verderfelijk vond dat eeuwige verdoemenis niet meer dan mijn verdiende loon was. Zijn persoonlijke oordeel en Gods oordeel (zoals hij dat inschatte) waren geen communicerende vaten.

Ik wist even niet meer wat ik moest zeggen en liep toen maar naar de koelkast om nog een biertje voor mezelf te openen. Volgens mij hebben we na die avond nooit meer een woord met elkaar gewisseld. Hoe kun je nu serieus in gesprek gaan met iemand die je als het kwaad zelve beschouwt?

Krijn Peter Hesselink

Een dichter van papier: ‘geen huis / geen steen // helemaal stem’

Na Lava, Armada en Krakatau heeft nu ook het Hollands Maandblad de kaften voor mij geopend. In het juni-/julinummer zitten twee van mijn gedichten met grote verbaasde ogen om zich heen te kijken. Zo laat ik mijn poëzie in alle rust wennen aan de pagina. Maar soms slaat ineens de twijfel toe. Is het papier … Continue reading “Een dichter van papier: ‘geen huis / geen steen // helemaal stem’”

Wereldkampioenschap slam poetry op YouTube

Dankzij Thorkil, de vriendelijke Deen die samen met mij sneuvelde in de halve finale van het wereldkampioenschap slam poetry, zijn een aantal gedichten van dit kampioenschap voor het nageslacht bewaard gebleven. Surf naar www.youtube.com/thorkilj en bewonder… * Thorkil Jacobsen zelf (‘Generation M’ is in het Engels); * Randy Jacobs uit Canada; * Bohdan Piasecki (voor … Continue reading “Wereldkampioenschap slam poetry op YouTube”

Un maison des oiseaux; Krijn Peter in het Frans

Afgelopen week heb ik mijn Nederlandstalige gedichten voor het eerst aan een niet-Nederlandstalig publiek gepresenteerd tijdens het wereldkampioenschap slam poetry in Bobigny, een voorstad van Parijs. Het was een bevreemdende ervaring. Samen met Shailoh, een Amerikaanse vriendin, had ik mijn gedichten naar het Engels vertaald. De organisatie had die vertaling weer in het Frans laten … Continue reading “Un maison des oiseaux; Krijn Peter in het Frans”

De vrolijke zotternij van het wereldkampioenschap slam poetry

Is poëzie de enige universele taal? Of is poëzie dat wat in vertaling verloren gaat? Op die vragen hoop ik in de komende dagen antwoord te vinden tijdens het ‘wereldkampioenschap slam poetry’ in Bobigny, Frankrijk. Zestien dichters en voordrachtskunstenaars uit landen als Zuid-Afrika, de Verenigde Staten en Singapore komen samen om uit te maken wie … Continue reading “De vrolijke zotternij van het wereldkampioenschap slam poetry”

Een papieren woord in de mond

Afgelopen vrijdag was ik in poëziecentrum Perdu één van drie ‘voordrachtskunstenaars’ die uitgedaagd werden ons uit te spreken over de vraag hoe het gesproken woord zich tot het geschreven woord verhoudt en welke implicaties dit heeft voor de manier waarop wij gedichten ten gehore brengen. Vervolgens werden we geacht onze ideeën te illustreren aan de … Continue reading “Een papieren woord in de mond”

Het eenzame kuddebeest; de voordrachtskunstenaar en zijn publiek

De mens is een kuddebeest en ik mag daar graag misbruik van maken. De magie van het theater is een eufemisme voor onversneden machtswellust. Als je kuddebeesten in een kleine ruimte samenpropt, gaan ze hevig met elkaar in de weer. Een onbeheersbaar groepsproces is het resultaat. Maar stel je nu voor dat je die kuddebeesten … Continue reading “Het eenzame kuddebeest; de voordrachtskunstenaar en zijn publiek”

Opblaaskampvuren in de poëzie; leve de vooruitgang!

Stilstand is achteruitgang. Dat is algemeen bekend. Zelfs in een van de welvarendste delen van de wereld kunnen we niet met stabiele rijkdom volstaan. Nee, onze rijkdom moet blijven aanzwellen. Zodra de economische groei ook maar een beetje vertraagt, schreeuwen de kranten moord en brand. Dit heeft alles te maken met het verschil tussen marginale … Continue reading “Opblaaskampvuren in de poëzie; leve de vooruitgang!”