Een beeld dat onder de zoden zakt

Mijn vader is de man die de kaart leest. Zo hebben mijn ouders de taken verdeeld. Op een keer waren ze op Schiermonnikoog aan het wandelen, toen mijn moeder beter bleek te weten waar ze waren dan mijn vader. Hij zei: ‘Ik heb de kaart nu eenmaal beter in mijn hoofd zitten dan het landschap.’

Mijn moeder vertelde me dit verhaal in een e-mail naar aanleiding van vier op mijn vader geïnspireerde gedichten. Zodra mijn nieuwe bundel, Als niemand vangt, eind januari in de winkel ligt, kan iedereen ze lezen. Mijn ouders kregen nu alvast een voorproefje.

De Schiermonnikoog-anekdote werd bij mijn moeder losgemaakt door een gedicht over een uit de hand gelopen bergwandeling. In een ander gedicht, zo schrijft mijn moeder, herkent ze ‘het beeld van papa, die met schuin geheven hoofd nadenkt. Ik vraag me dan ook altijd af of hij ooit uit zichzelf nog terugkomt. Ik ben te ongeduldig om dat af te wachten, maar ik ga het geloof ik toch maar eens proberen.’ De resultaten van deze proefneming worden in de familie uiteraard met spanning afgewacht.

Zelf maakte ik me van tevoren het meeste zorgen over een gedicht waarin ik mijn vader ten grave lijk te dragen. Tot mijn opluchting betoonde hij zich vergevingsgezind. In een karakterstiek bondig e-mailtje schrijft hij: ‘Het jaagt inderdaad schrik aan te lezen hoe ik als ik mijn punt gemaakt heb, onder de zoden zak. Ik probeer me er maar mee te troosten dat niet ik het ben die zakt, maar een beeld dat jij van mij gemaakt hebt.’

Mijn vader is de man die de kaart leest. Hij beseft dat beeld en werkelijkheid nooit volledig overeenkomen. En gelukkig maar. Anders kreeg hij geen kans meer te verdwalen.

Krijn Peter Hesselink

Klappertjespistool, jachtgeweer

Mijn uitgeverij werkte niet mee. Ik besloot tot een overval, stak een klappertjespistool in een binnenzak en nam samen met een vriendin plaats in de wachtkamer. Toen de secretariaatsmedewerker ons even alleen liet, begonnen we een spiegel van de wand te wrikken met de bedoeling via een luchtkoker omhoog te kruipen naar de bovenste verdieping, … Lees “Klappertjespistool, jachtgeweer” verder

Vreemdelingendetentie

Tweehonderd jaar geleden werd Richard Wagner geboren, geliefd om zijn muziek, berucht om zijn antisemitische oprispingen. Tegenwoordig maken Nederlanders zich druk over prangende kwesties zoals de plaats waar onze nationale schaatstempel moet verrijzen. Binnen die context werd ik vandaag bij ‘Dit is de dag’ op Radio 1 uitgedaagd tot een sneldicht over de manier waarop … Lees “Vreemdelingendetentie” verder

Tandem: De Kirkuk-express

Dat gps-apparaten en slimme telefoons het steeds moeilijker maken om te verdwalen, weerhoudt de Irakese muzikant Monir Goran en mij er niet van het manmoedig te blijven proberen. Van de beste vakantiebestemmingen had je nooit bedacht dat je er ooit naartoe zou willen. De gezelligste gesprekken voer je bij de nooduitgang, het liefst in steenkolen-Frans … Lees “Tandem: De Kirkuk-express” verder

Een brief aan mijn redacteur

Beste Harminke, Gisteren was ik aanwezig bij een diner in De Nieuwe Liefde, alwaar – onder het genot van een door ROC’ers geserveerd wijntje – door buurtbewoners, notabelen en enkele ingevlogen dichters gebrainstormd werd over een in mei 2013 te organiseren dichtersbuurtfestival. Dit resulteerde in allerlei ideeën voor publieksparticipatie. Mijn bijdrage bestond uit een prijsvraag … Lees “Een brief aan mijn redacteur” verder

Deadline-stress op de Schotse hooglanden

Eenmaal gearriveerd in Edinburgh begon ik meteen te zondigen tegen het eerste gebod: gij zult niet werken op vakantie. Maar ja, er moest nu eenmaal iets af. Ten behoeve van een expositie die op 7 september opent in het Eindhovense Onomatopee, verwachtte de curator Freek Lomme een gedicht over de manier waarop onze identiteit is … Lees “Deadline-stress op de Schotse hooglanden” verder