Credo

‘Waarom zeg je toch voortdurend dat je “merkt” dat je ergens boos van wordt, dat je “merkt” dat je iets niet wil? Je bent het zelf hoor!’ Het was een ex-vriendin die me deze woorden ooit naar het hoofd slingerde. Tot op de dag van vandaag hoor ik ze nagalmen. Ze had gelijk. Zolang ik me opstel als de objectieve wetenschapper die overal buiten staat, blijft het pijnlijk leeg in de arena van mijn leven.

Als ik sommige van mijn vroegere gedichten nu teruglees, wil ik in een vlaag van moedeloosheid nog wel eens denken: ‘Zit toch niet de hele tijd zo sensitief te wezen! Doe iets! Neem verantwoordelijkheid! Dat zit daar maar in alle rust zijn gewaarwordingen te noteren, maar wat boeit het in godsnaam?’ Het is een prachtig idee om observaties voor zichzelf te laten spreken – show, don’t tell – maar ben ik al doende misschien blind geworden voor de bloedeloosheid waar dergelijke richtlijnen in kunnen resulteren?

Zoals je nooit geluk in de liefde zult vinden als je het vertikt je te laten kennen, zo zal je een lezer nooit werkelijk kunnen bereiken zonder door te laten klinken vanuit welke persoonlijke betrokkenheid je de woorden aan elkaar hebt geregen. De dichter moet met zijn billen bloot. Dat is de uitdaging die ik mezelf heb gesteld voor mijn vierde dichtbundel, Als niemand vangt, die eind januari in de winkel komt te liggen. Ik kan niet wachten.

Krijn Peter Hesselink

Vreemdelingendetentie

Tweehonderd jaar geleden werd Richard Wagner geboren, geliefd om zijn muziek, berucht om zijn antisemitische oprispingen. Tegenwoordig maken Nederlanders zich druk over prangende kwesties zoals de plaats waar onze nationale schaatstempel moet verrijzen. Binnen die context werd ik vandaag bij ‘Dit is de dag’ op Radio 1 uitgedaagd tot een sneldicht over de manier waarop … “Vreemdelingendetentie” verder lezen

Tandem: De Kirkuk-express

Dat gps-apparaten en slimme telefoons het steeds moeilijker maken om te verdwalen, weerhoudt de Irakese muzikant Monir Goran en mij er niet van het manmoedig te blijven proberen. Van de beste vakantiebestemmingen had je nooit bedacht dat je er ooit naartoe zou willen. De gezelligste gesprekken voer je bij de nooduitgang, het liefst in steenkolen-Frans … “Tandem: De Kirkuk-express” verder lezen

Een brief aan mijn redacteur

Beste Harminke, Gisteren was ik aanwezig bij een diner in De Nieuwe Liefde, alwaar – onder het genot van een door ROC’ers geserveerd wijntje – door buurtbewoners, notabelen en enkele ingevlogen dichters gebrainstormd werd over een in mei 2013 te organiseren dichtersbuurtfestival. Dit resulteerde in allerlei ideeën voor publieksparticipatie. Mijn bijdrage bestond uit een prijsvraag … “Een brief aan mijn redacteur” verder lezen

Deadline-stress op de Schotse hooglanden

Eenmaal gearriveerd in Edinburgh begon ik meteen te zondigen tegen het eerste gebod: gij zult niet werken op vakantie. Maar ja, er moest nu eenmaal iets af. Ten behoeve van een expositie die op 7 september opent in het Eindhovense Onomatopee, verwachtte de curator Freek Lomme een gedicht over de manier waarop onze identiteit is … “Deadline-stress op de Schotse hooglanden” verder lezen

Tien flessen bier in het kinderdagverblijf

Ik word omringd door een elftal kleuters. Samen bedenken we een gedicht. Een blauwe poes met de merkwaardige naam ‘Heel’ is de weg naar huis kwijt. Gelukkig komt hij een kikker tegen. De kikker heet Roel, net als het jongetje dat rechts naast mij zit. De poes klimt bij de kikker op zijn rug en … “Tien flessen bier in het kinderdagverblijf” verder lezen