Stop met nadenken, word een robot

‘Ik was een jaar of vijf en liep met mijn moeder door de stad. In een winkeletalage zag ik Sinterklaas staan. Hij knikte me toe en wenkte me met zijn vrije hand naderbij. Het was een pop. De bewegingen van hoofd en hand waren volstrekt mechanisch. Later verkleedde ik me als koning, ter gelegenheid van de verjaardag van de juf, en kwam ik op het idee om de sinterklaas uit die etalage na te gaan doen. Ik had er de grootst mogelijke lol in om de bewegingen zo kunstmatig mogelijk uit te voeren. Op die manier onderzocht ik hoe het was om een automaat te zijn. Ik had geen bewustzijn, geen bedoelingen. Ik was bevrijd van elke verantwoordelijkheid voor mijn handelen. De mensen om me heen dachten nog met me te kunnen communiceren, maar ik voerde slechts uit wat mijn programmering me voorschreef. De mensen om me heen dachten dat ik hen toeknikte, dat ik hen met mijn hand naderbij wenkte. Ik alleen wist dat mijn gebaren volstrekt hol waren. Ik glorieerde in mijn innerlijke leegte.

Later zou Transformers dit gevoel van leegte opnieuw bij me wakker maken. Door me te identificeren met de Autobots kon ik me als kijker voor de duur van de tekenfilm bevrijden van alle onzekerheden en dubbelzinnigheden die nu eenmaal onlosmakelijk met het menselijk bestaan verbonden zijn. Tijdelijk liet de wereld zich reduceren tot een geruststellende eendimensionale werkelijkheid: wij zijn goed, zij zijn slecht, geen vragen stellen, gewoon vechten, aan het einde van de rit behoor je gegarandeerd tot de overwinnaars. “Vertrouw je problemen toe aan de techniek,” zo was de impliciete boodschap. “Stop met nadenken. Word een robot.” Als een zombie zat ik aan de beeldbuis gekluisterd. Een betere voorbereiding op de toekomst had ik me onmogelijk kunnen wensen.’

Het literaire tijdschrift Parmentier bracht onlangs een themanummer uit over de ravage die de tekenfilms van de Fun Factory hebben aangericht in onze tere kinderzieltjes. Hierboven vind je een fragment uit mijn bijdrage. Ben je benieuwd naar het volledige verhaal? Bestel het nummer op www.literairtijdschriftparmentier.nl!

Krijn Peter Hesselink

Voor iedereen die het gemist heeft…

Een korte video-impressie van de theatervoorstelling ‘Broerrr’ die ik gemaakt heb samen met… mijn broer: Met dank aan: Sieger Baljon (broer) Bas Kisjes (contrabas) Sahand Sahebdivani (tar, daf, djura, cajon, klarinet) Marijn de Langen (regie) Casper de Jong (licht) Jasmin Hasler (scenografie) Niels de Groot (camera) John Treffer (camera, montage) De Roode Bioscoop (theater) Krijn … “Voor iedereen die het gemist heeft…” verder lezen

Anton Corbijn en A.L. Snijders als de auteurs van hun eigen leven

Wie is de ware auteur van de documentaire ‘Inside out’ die Klaartje Quirijns heeft gemaakt over Anton Corbijn? In een interview verklaart Corbijn dat hij zo ontevreden was over een eerdere documentaire die over hem gemaakt was ‘dat ik een vriendin van mij gevraagd heb misschien een andere kijk erop te geven.’ Die vriendin is … “Anton Corbijn en A.L. Snijders als de auteurs van hun eigen leven” verder lezen

Taal versus muziek: the battle

De dichter Mustafa Stitou, onder meer verantwoordelijk voor de schitterende bundel Varkensroze ansichten, vertrouwde me ooit toe dat hij poëzie in zekere zin maar een tweederangs kunstvorm vond. Tegen de muziek zouden onze woorden het toch altijd afleggen. Zelf ben ik iets optimistischer gestemd. Waarom zouden woord en klank elkaar niet aan kunnen vullen? Naar … “Taal versus muziek: the battle” verder lezen